Rick and Morty Season 7 – Review

Σχεδόν ένα χρόνο μετά την πρεμιέρα της έκτης σεζόν, το “Rick and Morty” επέστρεψε με νέα επεισόδια, αυτή τη φορά όμως χωρίς τον συνδημιουργό, εκτελεστικό παραγωγό και ηθοποιό

Justin Roiland

, που δάνειζε τη φωνή του τόσο τους δύο βασικούς πρωταγωνιστές όσο και σε άλλους guest χαρακτήρες κατά καιρούς. Αφού η Adult Swim έλυσε την συνεργασία της με τον Roiland το Γενάρη του 2023, η εύρεση για αντικαταστάτη ξεκίνησε

αμέσως

και έτσι η έβδομη σεζόν κατάφερε να κάνει την πρεμιέρα της στην ώρα της, με εβδομαδιαία επεισόδιά να κυκλοφορούν στο

Netflix

(για τους Έλληνες συνδρομητές) από τις 15 Οκτωβρίου μέχρι τις 17 Δεκεμβρίου, για πρώτη φορά χωρίς το καθιερωμένο διάλειμμα στα μέσα του κύκλου.

Παρακολουθώντας το “Rick and Morty” εδώ και αρκετά χρόνια και περιμένοντας κάθε φορά αγωνιωδώς τα νέα επεισόδια να κυκλοφορήσουν, μπορώ να πω ότι φέτος παρατήρησα για πρώτη φορά τον ενθουσιασμό μου να μειώνεται. Κάτι οι απογοητεύσεις από την τρίτη σεζόν και μετά, κάτι οι ενδοιασμοί μετά την αποχώρηση του βασικού voice actor, ακόμα και οι πιο σταθεροί πυλώνες του fanbase άρχισαν να χάνουν την πίστη τους και δυστυχώς πρέπει να παραδεχτώ ότι εμπίπτω και εγώ σε αυτή την κατηγορία. Η πρεμιέρα ήρθε για να επιβεβαιώσει τις φοβίες μου, αποτελώντας το χειρότερο άνοιγμα σεζόν που έχει δει ποτέ από τη σειρά και ρίχνοντας τις προσδοκίες ακόμα πιο χαμηλά. Αν αυτή η κίνηση ήταν στρατηγική τότε πέτυχε τον σκοπό της, καθώς βάζοντας τον πήχη χαμηλά από την αρχή, η έβδομη σεζόν κατάφερε να μας εκπλήξει ευχάριστα στη συνέχεια, φέρνοντας αρκετά αξιομνημόνευτα επεισόδια με τρανότερο παράδειγμα το εξαιρετικό φινάλε. Πάλι υπάρχουν αρκετά σκαμπανεβάσματα στην ποιότητα των ιστοριών μιας και μιλάμε για αυτοτελείς -ως επί το πλείστον- περιπέτειες, παρόλα αυτά έχουμε άφθονες ωραίες ιδέες, lore, ενδιαφέρουσες επιστροφές παλιών χαρακτήρων και storylines και μια απρόσμενα καλή επίδοση από τον αντικαταστάτη του Roiland που καταφέρνει να αποδώσει τη χαοτική

ενέργεια

αλλά και το μοναδικό ηχόχρωμα του προκατόχου του και για τους δύο χαρακτήρες που ενσαρκώνει.

Για όσους έχουν καταφέρει να εξοικειωθούν με το έντονο meta humor και τις εξειδικευμένες αναφορές της pop κουλτούρας που εδώ και πολύ καιρό έχουν την τιμητική τους, προσανατολίζοντας τη σειρά προς μια λιγότερο mainstream κατεύθυνση, η νέα σεζόν θα φανεί αρκετά ήπια, χωρίς πολλές δυσάρεστες εκπλήξεις καταφέρνοντας να ανταποκριθεί αβίαστα στα περισσότερα γούστα. Η αυτοτέλεια έχει πράγματι αρχίσει να χάνεται, εκπληρώνοντας τις υποσχέσεις που έθεσε η προηγούμενη σεζόν όχι τόσο επειδή τα επεισόδια ακολουθούν μια ενιαία ροή, αλλά επειδή το “Rick and Morty” μπαίνει περισσότερο από ποτέ στη διαδικασία να εκμεταλλευτεί χαρακτήρες και ιδέες που μας πάνε στο μακρινό παρελθόν της σειράς, και χρειάζονται τις γνώσεις ενός πεπειραμένου οπαδού για να εκτιμηθούν πλήρως.

Ο Rick και ο Morty, δεν είναι πια αχώριστοι μπαίνοντας σε περιπέτειες που μπλέκουν διάφορα μέλη της οικογένειας, παλιούς γνώριμους και

νέο

υς εχθρούς, αναδεικνύοντας τους δύο πρωταγωνιστές περισσότερο μεμονωμένα παρά ως σύνολο. Παρότι μας λείπει η χαοτική δυναμική του επώνυμου διδύμου, αυτή η απόσταση που δημιουργείται μέσα από τις ξεχωριστές τους περιπέτειες έχει μεγαλύτερη αξία για την προσωπική τους εξέλιξη αλλά και την αναζωπύρωση της χημείας τους.