Ο λόγος που το Devil May Cry αξίζει ένα open world και πώς θα είναι απίστευτο

Ήρθα πάλι ντυμένη σαν paladin με σκήπτρο πάνω σε άσπρο άλογο για να σας μιλήσω για την ιδέα

που

θα κατακτήσει τον κόσμο. Ή όνειρο… Πως μία μέρα που θα ξημερώσει να γίνει ανακοίνωση πως τα παρακάτω games αυτής την λίστας θα γίνουν open-world, δηλαδή σε απλά ελληνικά, ανοιχτού κόσμου, όπως ακριβώς έγινε με τα The Legend of

Zelda

: Breath of the Wild από τα original Zelda games ή το Elden Ring από Dark Souls. Βιώσαμε μια απ’ τις μεγαλύτερες και καλύτερες αλλαγές στην πορεία του gaming σε αυτούς του τίτλους που ήταν ήδη κορυφή. Και ας μην ξεχνάμε και το God of War. Πόσο επικό ήταν το reboot του;

Ήταν ήδη κορυφαία στο είδος τους, αλλά αυτή τη φορά ήρθαν όλα τελείως αλλαγμένα και βελτιωμένα σε σχέση με πριν. Η σκέψη και μόνο πως το παρακάτω θα μπορούσε να γίνει open-world masterpiece με κάνει να θέλω να ντυθώ gaming-αγγελιοφόρος (πάνω σε καφέ, πιο ταπεινό άλογο αυτή τη φορά) και να πάω απ’ έξω απ’ τα γραφεία της Capcom μέχρι να με αφήσουν να μιλήσω με τους lead-designers και να τους παραδώσω το γράμμα που θα λέει με κεφαλαία και υπογραμμισμένα γράμματα: MAKE ______ OPEN WORLD.

Διακριτικό σχέδιο θα έλεγε κανείς, αλλά ας αφήσουμε το συγκεκριμένο πλάνο στην άκρη… Για αρχή μπορώ να το πω σε εσάς που θα είστε ο κριτής αυτών που λέω. Ακούστε, ή μάλλον διαβάστε, τι σκέφτομαι για την παρακάτω σειρά βιντεοπαιχνιδιών, γιατί θεωρώ πως θα βελτιωνόντουσαν ραγδαία τα games της σε περίπτωση που έκαναν αυτή τη μετάβαση: Από πιο περιορισμένο, σε open-world.

Προφανώς και θα μιλήσουμε για Devil May Cry…

Ποιος δεν σκέφτεται απευθείας αυτή την ιστορική σειρά της Capcom; Άσπρο μαλλί, όπλα στην τσέπη, έτοιμος για συμπλοκή.

Θα εμβαθύνω λίγο το σχέδιό μου για να γίνει αυτή η σειρά open-world λέγοντας πως ο δρόμος είναι ήδη στρωμένος. Το God of War, η πρώτη τριλογία, μου θύμιζε πάντα την σειρά στην οποία αναφέρομαι. Το σύστημα μάχης του είναι φανερά επηρεασμένο από την παλαιότερη σειρά Devil May Cry, σε “έκλεινε” με μια διάφανη “πόρτα” στο δωμάτιο στο οποίο βρισκόσουν και εμφάνιζε εχθρούς απ’ όλα τα σημεία, σε συνδυασμό με μια απειλητική μουσική (ώστε να γνωρίζεις από πριν ότι θα πολεμήσεις και να φοβάσαι για την ζωή του χαρακτήρα σου). Αν λοιπόν το God of War έκανε αυτό, των επικών διαστάσεων, reboot παίρνοντας πολλά βραβεία και το GotY του 2018, τί σε κάνει να πιστεύεις αγαπητή Capcom πως δεν μπορείς να κάνεις το ίδιο;

Καταρχάς ο Dante έχει το ομώνυμο μαγαζί με τον τίτλο του παιχνιδιού και κυνηγά δαίμονες ως δουλειά. Σε όλα τα παιχνίδια ο παίκτης μπορεί να δει κρανία δαιμόνων τοποθετημένα στον τοίχο (ως trophies) μαζί με πολλά όπλα που έχει στην κατοχή του ο χαρακτήρας. Στην open-world έκδοση που έχω στο μυαλό μου, ίσως ο Dante, θα μπορούσε να αναλάβει δουλειές για να μαζέψει χρήματα και Red Orbs ώστε να αναβαθμιστεί και να γίνεται σιγά σιγά ο Dante που ξέρουμε και αγαπάμε, δηλαδή να πάρει τα όπλα του Ebony και Ivory και τον υπόλοιπό του εξοπλισμό. Το σπαθί του, το Rebellion εμφανίζεται στο DMC2 και είναι κειμήλιο που μαθαίνουμε ότι κληρονόμησε απ’ τον πατέρα του. Όσο προχωράτε το story, θα αναβαθμίζετε με κρανία δαιμόνων το μαγαζί σας, που ίσως να σας έδιναν και δυνάμεις. Δεν θα κάνω κανένα spoil όσο δύσκολο και να είναι. Επίσης σε αυτό το σημείο, να πω πως εκτός από τις

αναβαθμίσεις

, θα μπορείτε να αλλάξετε τον κόσμο από τον βασικό κόσμο, σε demon world.

Η Demon έκδοση του κόσμου θα είχε διασκορπισμένους δαίμονες, ειδικά σε περιοχές που θα ήταν “cursed”. Εσείς θα είχατε την αποστολή να τους απομακρύνετε από εκεί και στην θέση του boss που θα βρισκόταν στην “κρυψώνα” αυτής της περιοχής στον κανονικό κόσμο, θα “βλέπατε” την ψυχή του NPC που θα “μόλυνε” το σημείο του διαβολικού κόσμου. Αν κάνατε “cleanse” το σημείο, θα εμφανιζόταν ένα απ’ τα περίφημα “Divinity Statues” της σειράς. Εκεί θα μπορούσατε να αναβαθμιστείτε ή να κάνετε save. Βασικά, θα μπορούσε να λειτουργεί κάπως σαν “hub” του Demon World του νέου Devil May Cry, εφόσον τώρα οι αποστολές χωρίζονται σε “Missions” με αρχή και τέλος, λες και παίζουμε arcade game. Όταν θα ήσασταν έτοιμοι, θα μπορούσατε να γυρίσετε την κλεψύδρα του αγάλματος (αν θέλετε) με Red Orbs που θα μαζεύατε από δαίμονες. Έτσι θα ξαναγυρίζατε την περιοχή στην αρχική της θέση, σε πιο δύσκολο state για να πάρετε μεγαλύτερα rewards. Κοινώς, θα είχε και στοιχεία roguelite game.

Είχα μια σύντομη αλλά πολύ ενδιαφέρουσα προσθήκη content από τον αρχισυντάκτη μας, Παντελή Δασκαλέλο. Συγκεκριμένα μου είπε: “Όπως το ακούω πάντως και εγώ θα μπορούσε να στηθεί open world, ίσως αν αξιοποιούσε και την τεχνογνωσία από το Monster Hunter. Να έβγαινες παγανιά ως Dante και να κυνηγάς πανίσχυρους δαίμονες, θα ήταν αρκετά exciting νομίζω”.

Πολύ ενδιαφέρουσα η παρατήρηση για το Monster Hunter. Έρχεται να “κουμπώσει” με τα boss fights που θα μπορεί να βρίσκει ο παίκτης στο Demon world και τα κρανία δαιμόνων που προείπα. Οι μεγάλοι demons του διαβολικού side του χάρτη, θα μπορούσαν να είναι κάλλιστα οι “Archdemons” που θα μπορούσαν να μολύνουν τις σκέψεις και πράξεις των ανθρώπων και εσείς θα καλέστε να τους “εξορκίσετε”.

Το παιχνίδι θα αρχίζει στην πόλη Red Grave, στην πόλη που μεγάλωσε ο Dante. Θα έχετε όμως την δυνατότητα αργότερα, να μεταφερθείτε σε άλλες μεγάλες πόλεις του παιχνιδιού (πχ: Fortuna), ώστε να βρείτε όλη την “παρέα” μέσα από Special Missions που θα ανακαλύπτετε μέσω της καρδιάς σας. Ως γνωστόν, ο Dante

δεν είναι

κανονικός άνθρωπος (Χριστίνα, μην μιλήσεις άλλο) και έτσι θα “αισθάνεστε” τους υπόλοιπους χαρακτήρες που θα σας συνοδεύουν σε αυτό το ταξίδι. Όταν ανοίξετε την πρώτη πόλη (μετά απ’ την αρχική) θα μπορέσετε να “ξεκλειδώσετε” και να παίξετε με διάφορους χαρακτήρες του παιχνιδιού που ίσως θα έχουν διαφορετικά skills. Στο μυαλό μου το παιχνίδι θα έχει τρεις μεγάλες πόλεις και διάφορες κωμοπόλεις καθώς επίσης και την περιοχή που τις ενώνει όλες που θα ονομαστεί για χάρη του άρθρου in-between γιατί δεν ξέρω πως να την ονομάσω ακόμα (έχω μπει σε ρόλο head game-director βλέπετε).

Για εξευτελιστικά υπερψαγμένο content, θα μπορούσε η Capcom να χρησιμοποιήσει και τους κύκλους της κολάσεως, από το γνωστό ποίημα του Dante Alighieri, με όνομα “Inferno” ή σε απλά ελληνικά “Η κόλαση του Δάντη”. Το remake θα έχει τρεις μεγάλες πόλεις και κάθε πόλη θα έχει τρεις κύκλους της κολάσεως, και το ποίημα του Dante Alighieri έχει 9 κύκλους σύνολο. Ο δρόμος είναι στρωμένος. Δες Capcom. Σε εκλιπαρώ. Μέχρι και ιδέες για δαίμονες έχει το σύγγραμά του και συν ότι θα μπορούσες να πάρεις και ιδέες για το νέο παιχνίδι από άλλα βιβλία “δαιμονικού” περιεχομένου.

Παραδείγματος χάριν, βρήκα ένα τυχαία στα best sellers του Amazon με όνομα The

Exorcist

‘s House. Μιλάει για μία οικογένεια που μετακομίζει σε ένα σπίτι που παλιά άνηκε σε έναν εξορκιστή. Η ήρεμη ζωή τους αλλάζει μόλις ανακαλύπτουν ένα κρυφό πηγάδι στο σπίτι. Αποστολή για το νέο μας παιχνίδι. Πήγαινε μέσα στο πηγάδι και βρες το κουκλάκι που έπεσε απ’ την κόρη της οικογένειας. Το κουκλάκι θα το έβρισκε εύκολα ο παίκτης αλλά… μόνο το σώμα. Το κεφάλι θα μπορούσε να ήταν καρφωμένο στα δόντια ενός δαίμονα, που προσπάθησε να το φάει, αλλά αποφάσισε ότι ήταν άγευστο. Επίσης σε αυτό το σημείο, ο παίκτης θα μπορούσε να έχει και επιλογές. Να δώσει το κουκλάκι στο παιδάκι όπως είναι ή να ψάξει για το τέρας και κατ’ επέκταση, να πάρει μεγαλύτερο loot.

Θα μπορούσα να συνεχίσω με το remake μας, αλλά νομίζω πως είπα αρκετά για την ώρα. Προφανώς και περίπου 200 (στη καλύτερη) ώρες παιχνίδι, δεν μπορούν να ειπωθούν σε ένα μικρό άρθρο, ειδικά χωρίς να γίνει spoil. Δεν αναφέρθηκα ΚΑΝ στους άλλους χαρακτήρες για να μην κατηγορηθώ ότι σας χάλασα μια από τις πιό ωραίες σειρές που έχει δει το gaming.

Αν σας άρεσε το συγκεκριμένο κείμενο, πείτε μου να κάνουμε κι άλλα τέτοιου είδους brainstorming αρθράκια και αν δεν έχετε παίξει ποτέ Devil May Cry, να παίξετε τώρα γιατί το μόνο που θα ακούτε από εμένα είναι η γνωστή φράση “Git Gud”.