Skull and Bones Review: Is this the Ultimate Pirate Game of the Decade?
Μετά από αλλεπάλληλες αναβολές και περνώντας από χίλια κύματα στην παραγωγή του, ήρθε η ώρα να σχολιάσω το “
ΑΑΑΑ” πειρατικό παιχνίδι της
Ubisoft
.
Μία προσπάθεια που διήρκησε 11 χρόνια έως ότου εκπληρώσει το όνειρο πολλών να δη
μι
ουργηθεί ένα πειρατικό παιχνίδι μετά το εκπληκτικό Assassin’s Creed IV: Black Flag. Όνειρο, τρόπος του λέγειν, καθώς παίζοντας για παραπάνω από 25 ώρες, ήρθα αντιμέτωπος με το πιο νεκρό χάρτη που έχω συναντήσει ποτέ και το κουραστικότερο grinding της ζωής μου. Πρόκειται για
ένα παιχνίδι που κυκλοφόρησε στην τιμή των 80 ευρώ και με στοιχεία
live
-service, κάτι για το οποίο δεν είμαι και πολύ σίγουρος αν δείχνει πως η Ubisoft ξέρει τι κάνει.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Ξεκινάμε την
ιστορία
όπου ο χαρακτήρας μας βρίσκεται σε μία μάχη όπου μας κατακρεουργούν Βρετανικά πλοία τριγύρω μας. Αφού βυθιστούμε και βρεθούμε στις όχθες ενός απομονωμένου νησιού, με άλλους δύο πειρατές αποφασίζουμε να βγούμε στα ανοιχτά και να κυνηγήσουμε το όνειρο να γίνουμε περιβόητοι πειρατές.
Πρώτο σταθμό στο ταξίδι είναι το λιμάνι του Sainte-Anne, που βρίσκεται στην καρδιά του Red Isle, που θεωρείται «παράδεισος των πειρατών».
Εκεί κυριαρχεί ο John Scurlock όπου αρχίζει και μας αναθέτει αποστολές και προβλήματα που έχει ο ίδιος ώστε να ξεκινήσουμε το ταξίδι για να γίνουμε Kingpin.
Δυστυχώς, είναι από τις ελάχιστες περιπτώσεις στην πορεία της Ubisoft, όπου ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα παιχνίδι σου που δεν υπάρχει ιστορία να ασχοληθούμε. Οι διάφοροι χαρακτήρες στερούνται προσωπικότητας και δεν συνεισφέρουν τίποτα στο κόσμο που δημιούργησε η εταιρεία. Και όταν λέω χαρακτήρες αναφέρομαι στους
3 μοναδικούς NPCs σε όλο το παιχνίδι.
Οι υπόλοιποι NPCs του παιχνιδιού έχουν σαν όνομα την ιδιότητα τους (π.χ. Blacksmith, refinery κ.τ.λ.) και είναι εκνευριστικά αδιάφοροι και “ξύλινοι” ως χαρακτήρες. Στο βασικό quest έχουμε την δυνατότητα να απαντήσουμε σε κάποιους από τους διαλόγους (όπου ο χαρακτήρας μας δεν βγάζει κουβέντα), χωρίς να αλλάζουμε κάτι στην απάντηση του συνομιλητή μας.
Αν αυτό που ψάχνετε είναι μια συναρπαστική πειρατική ιστορία, σίγουρα δεν θα το βρείτε εδώ.
Πριν περάσω στο gameplay του παιχνιδιού θέλω να αναφέρω ότι δεν θα προσπαθήσω να συγκρίνω το παιχνίδι με το Black Flag και το Sea of Thieves, καθώς το προαναφερθέντα είναι πειρατικές περιπέτειες ενώ το Skull and Bones είναι ένα arcade Naval Battles.
Το παιχνίδι είναι 90% μάχες με το καράβι και το υπόλοιπο 10% εξελίσσεται αρμενίζοντας τα διάφορα νησιά όπου μπορούμε να πάρουμε αποστολές και να οπλίσουμε το καράβι μας με διάφορα όπλα.
Ξεχάστε τις πειρατικές μάχες σώμα με σώμα, το κολύμπι, την εύρεση μυστηρίων και γενικότερα τη πειρατική ζωή όπως την ξέρουμε από το
Treasure Island του Robert Louis Stevenson
. Επίσης δεν έχουμε καμία διαχείριση του crew μας, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τους αλλάξουμε ρούχα.
Ας περάσουμε λοιπόν στο κόσμο του παιχνιδιού και αρχικά στις μάχες του. Ξεχάστε τις σκληροπυρηνικές μάχες του Black Flag, καθώς εδώ η προσέγγισή τους είναι πιο εύκολη και γρήγορη στο Skull and Bones. Οι κανονιές και οι κραυγές των πειρατών στην ώρα της μάχης είναι ικανοποιητικές και υπάρχει η αίσθηση της καταστροφής και της πολιορκίας. Βέβαια όταν μαζεύονται πολλά πλοία τριγύρω, υπάρχει ένα χάος ανάμεσα σε ποιον θα πρωτορίξω βλήματα, καθώς το καράβι μας είναι περισσότερο αργό στους ελιγμούς απ’ ότι περίμενα. Σίγουρα δεν απογοητεύει αλλά δεν πρωτοτυπεί κιόλας
Τα activities του παιχνιδιού αποτελούνται από 3 είδη:
σκότωσε τον Χ εχθρό, μάζεψε το Χ αντικείμενο – προμήθεια και κάνε λεηλασία το Χ οικισμό. Αυτά θα κάνετε σε μία λούπα που είναι αδιανόητα βαρετή μετά από ένα σημείο. Αυτά στο σόλο κομμάτι, καθώς υπάρχουν και world events όπου μόνο με τη βοήθεια από άλλους μπορούν να ολοκληρωθούν. Αν και είναι πολύ διασκεδαστικό να κατεβάζεις bullet-sponge εχθρούς δεν κατάφερα να βρω συμπαίκτες πολλές φορές καθώς ο καθένας έκανε τα δικά του.
Όπως σε όλα τα παιχνίδια, το co-op είναι διασκεδαστικό
αλλά περιορισμένο σε καταστροφή οικισμών και στα διάφορα events.
Να μην ξεχάσω να αναφέρω και το κυνήγι θησαυρών, τους οποίους ανακαλύπτουμε από χάρτες πλοίων.
Ίσως και από τα χειρότερα σημεία του παιχνιδιού, καθώς τους θησαυρούς τους βρίσκουμε στα διάφορα περιορισμένα νησιά, ενώ εμφανίζονται στο χάρτη, αφαιρώντας πλήρως την ουσία της εξερεύνησης.
Αγαπημένη Ubisoft όπου το σπουδαιότερο πράγμα στη πειρατική ζωή, κατάφερε να το κάνει ένα απλό waypoint στο χάρτη. Σε αυτό το σημείο να αναφέρω ότι τα νησιά είναι νεκρά από ζωή, χωρίς ζώα με το μόνο interact που μπορεί να κάνει ο παίκτης να είναι η χρήση ενός bonfire, κάποια γράμματα και επικοινωνία με merchants. Κυριολεκτικά Skull and Bones.
Η εξερεύνηση των δύο λιμανιών και πολλών από τα εξερευνίσιμα νησιά του παιχνιδιού είναι επίσης χάσιμο χρόνου.
Δεν μπορώ να μετρήσω τις περιπτώσεις όπου ένιωσα ότι το παιχνίδι θα είχε ωφεληθεί εάν αντί για ένα Hub, διέθετε μόνο ένα απλό μενού. Για να σας δώσω να καταλάβετε, οι διάφοροι έμποροι του παιχνιδιού είναι απλωμένοι γύρω από ένα άψυχο κέντρο, χάνοντας τον χρόνο μου περπατώντας από το ένα μέρος στο άλλο. Αν μόνο η εξερεύνηση ήταν πιο διασκεδαστική, αν υπήρχε περισσότερη αλληλεπίδραση στα νησιά ή ακόμα και NPC με τα οποία άξιζε να μιλήσεις, θα ήταν αλλιώς τα πράγματα. Ωστόσο, το προϊόν που προκύπτει μοιάζει με κάτι που μόλις πρόσθεσαν οι προγραμματιστές επειδή ήξεραν ότι θα επικριθούν αν δεν υπήρχε σημείο στο παιχνίδι όπου οι παίκτες κατέβαιναν από το πλοίο.
Ως προς τα πλοία αυτά καθ’ αυτά, είναι όμορφα και καλοσχεδιασμένα.
Μπορούμε να τα παραμετροποιήσουμε όπως θέλουμε, από την εμφάνιση μέχρι τα διάφορα όπλα που θα εξοπλίσουμε. Εδώ υπάρχει μεγάλη ποικιλία από σχέδια και χρωματισμούς, καθώς το ίδιο ισχύει και με την ενδυμασία του χαρακτήρα μας. Τα όπλα μας αποτελούνται από βαλλίστρες, κανόνια, πυραύλους, ακόμα και κανόνια που κάνουν heal τους φίλους μας. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία αν και με ενόχλησε που τα blueprints μπορούσα να τα αγοράσω από συγκεκριμένους vendors ψάχνοντάς τους στον τεράστιο χάρτη του παιχνιδιού.
Άλλη μία αμφιλεγόμενη σχεδιαστική επιλογή είναι το stamina των πλοίων.
Ταϊζοντας το crew μας ανεβάζουμε το stamina αλλά εύκολα καταλαβαίνει κανείς πως η συγκεκριμένη προσθήκη δεν έχει καμία αξία. Άλλωστε πάντα ήθελα σαν καπετάνιος να ταίζω το άγνωστο προς εμένα πλήρωμα ώστε να έχω λίγη περισσότερη ταχύτητα ανάμεσα στα ταξίδια. Ως προς τη συλλογή των διάφορων resources γίνεται με ένα αχρείαστο mini-game όπου θα πρέπει να πάμε το δείκτη στο πράσινο για να πάρουμε το μέγιστο αριθμό στις ακτές των νησιών. Και χρειάζεται να γίνεται σε κάθε ταξίδι καθώς μαζεύουμε μικρό αριθμό σε σχέση με αυτό που χρειάζεται για τη δημιουργία καινούργιων όπλων.
Τα γραφικά του παιχνιδιού ενώ σε μερικά σημεία φαίνονται πεντακάθαρα και όμορφα, σε άλλα φαίνονται να μην δουλεύτηκαν καθόλου. Ειδικά στο Draw distance, όταν έβλεπα οποιοδήποτε αντικείμενο με το κύαλι ήταν φανερά άσχημο και χωρίς λεπτομέριες.
Το παιχνίδι σε περισσότερα σημεία έμοιαζε στα γραφικά με κάποια περιορισμένη ΑΑ παραγωγή, παρά με ένα καλογυαλισμένο παιχνίδι του
2024
.
Την κατάσταση σώζει κάπως ο ήχος, με τα διάφορα πειρατικά κομμάτια όπως το αγαπημένο drunken sailor. Όλα τα κομμάτια θυμίζουν πειρατική ζωή και έχει γίνει πολύ καλή δουλειά στους ήχους των πλοίων και του πληρώματος.
Το Endgame του παιχνιδιού
αν και έχει τα θεματάκια του σε θέμα balancing, έχει πολύ ζουμί. Φτάνοντας στο μεγαλύτερο rank του παιχνιδιού έχουμε την δυνατότητα να μεταφέρουμε προμήθειες σε άλλα μέρη, όμως είμαστε ευάλωτοι σε επιθέσεις από άλλους παίκτες, κάνοντας την περιήγηση στο παιχνίδι αγωνιώδη και συναρπαστική. Επίσης υπάρχουν contracts όπου πρέπει να σκοτώσουμε ένα γιγαντιαίο τέρας η πλοία φαντάσματα. Η ομάδα φαίνεται να είναι έτοιμη να εμπλουτίσει τον τίτλο και με πρόσθετο περιεχόμενο με τo year 1 να δείχνει το δρόμο πως θα έρθουν καλά πράγματα
Εν κατακλείδι, το Skull and Bones δεν είναι το αποτέλεσμα που θα περίμενα μετά από έντεκα χρόνια παραγωγής. Πρόκειται για ένα MMO και ένα live service παιχνίδι που η ίδια η Ubisoft καταδίκασε με την τιμή των 80 ευρώ.
Δεν δικαιολογείται σε καμία περίπτωση και δεν πρέπει να δίνουμε ελαφρυντικά σε τέτοιες προσπάθειες καθώς δείχνει πως μέτριες υπερκοστολογισμένες προσπάθειες είναι αποδεκτές από το κοινό.
Μπορεί σε 1 χρόνο να μιλάμε για άλλο παιχνίδι, αλλά στη κυκλοφορία του το Skull and Bones είναι φτωχό και χρειάζεται πολλά περισσότερα για να δικαιολογήσει το 80αρι.
Ευχαριστούμε τη CD Media για την παροχή του ψηφιακού αντιτύπου για τις ανάγκες του review.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ:
Ένα παιχνίδι που πέρασε από μία κόλαση για να κυκλοφορήσει καθώς αυτό αποτυπώνεται στην κρίση ταυτότητας που το διακατέχει. Ο άδειος κόσμος, το τεράστιο grinding και η επαναλαμβανόμενη του λούπα είναι από τις χειρότερες στο είδος. Αν καταφέρει να επιβιώσει και να φέρει ουσιαστικό περιεχόμενο μπορεί να υπάρχει άλλη άποψη στο μέλλον. Προς το παρόν δεν μπορώ να το προτείνω σε κανέναν εκεί έξω.
ΘΕΤΙΚΑ
Ικανοποιητικοί μηχανισμοί μάχης των πλοίων
World events όπου σε co-op είναι αρκετά διασκεδαστικά και endgame με περιεχόμενο
Μεγάλος αριθμός παραμετροποίησης των καραβιών και του χαρακτήρα μας
Καλή δουλειά στον ήχο και στα διάφορα sea shanties
ΑΡΝΗΤΙΚΑ
Ανύπαρκτη ιστορία με χαρακτήρες καρικατούρες και “νεκρούς” NPC
Άδειος κόσμος στα διάφορα νησιά και λιμάνια με μηδέν διαδραστικότητα με το περιβάλλον
Τα γραφικά τις περισσότερες φορές δεν ανταποκρίνονται στα σημερινά δεδομένα
Η επαναληψιμότητα των διάφορων quests και δραστηριοτήτων κάνουν το grind βασανιστικό
Κακό mini-game συλλογής resources
VIA:
PSAddict.gr
