Το World Wide Web ίσως φτάνει στο τέλος του. Πού οφείλεται αυτό; #TechWarGR

Τον τελευταίο χρόνο, το



World Wide Web

έχει αρχίσει να φαίνεται λιγότερο “παγκόσμιο”. Οι εξελίξεις στον χώρο της τεχνολογίας και του Διαδικτύου, πυροδοτούν όλο και περισσότερα σενάρια σχετικά με το ποια θα είναι η εξέλιξη για το



World Wide Web

. Τί εννοούμε με αυτό; Η Ευρώπη επιβάλλει κανονισμούς που θα μπορούσαν να συνεπάγονται προσωρινές απαγορεύσεις σε



τεχνολογικές εταιρείες

των



ΗΠΑ

που παραβιάζουν τους νόμους της. Οι



ΗΠΑ

ήταν έτοιμες να απαγορεύσουν τις



εφαρμογές




TikTok

και WeChat, με την κυβέρνηση του

Biden

να επανεξετάζει αυτήν την κίνηση. Η

Ινδία

, η οποία απαγόρευσε αυτές τις δύο



εφαρμογές

, καθώς και δεκάδες άλλες, είναι τώρα αντιμέτωπη με το



Twitter

.

Επιπλέον, αυτό το μήνα το



Facebook

συγκρούστηκε με την αυστραλιανή κυβέρνηση για έναν προτεινόμενο νόμο που θα απαιτούσε να πληρώνει τους εκδότες. Η εταιρεία αποφάσισε να αποτρέψει τους χρήστες να μοιράζονται ειδησεογραφικούς συνδέσμους στη χώρα ως «



απάντηση

» στο νόμο, με τη δυνατότητα να αλλάξει δραστικά τον τρόπο λειτουργίας της πλατφόρμας από τη μία χώρα στην άλλη. Στις 23 Φεβρουαρίου, ο γίγαντας των



social media

κατέληξε τελικά σε συμφωνία με την αυστραλιανή κυβέρνηση και συμφώνησε να αποκαταστήσει τις ειδησεογραφικές σελίδες στην



πλατφόρμα

του. Παρά την έκβαση της συγκεκριμένης υπόθεσης, το



Facebook

δήλωσε ότι δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να υπάρξουν παρόμοιες συγκρούσεις στο μέλλον.

Τέτοιες συγκρούσεις είναι πολύ πιθανό να έχουν ως αποτέλεσμα το



World Wide Web

που γνωρίζουμε να γίνει περισσότερο σαν αυτό που ορισμένοι έχουν ονομάσει

“splinternet”

ή μια συλλογή διαφορετικών Διαδικτύων, των οποίων τα όρια καθορίζονται από εθνικά ή περιφερειακά σύνορα.

Ένας συνδυασμός αυξανόμενου εθνικισμού, εμπορικών διαφορών και ανησυχιών σχετικά με την κυριαρχία στην αγορά ορισμένων παγκόσμιων τεχνολογικών εταιρειών, προκάλεσε απειλές κανονιστικών καταστολών σε όλο τον κόσμο. Αυτές οι δυνάμεις δεν υποστηρίζουν απλώς τις



τεχνολογικές εταιρείες

που δημιούργησαν τεράστιες επιχειρήσεις με την υπόσχεση ενός



World Wide Web

, αλλά και την ίδια την ιδέα της δημιουργίας πλατφορμών στις οποίες μπορεί να έχει πρόσβαση και να τις χρησιμοποιεί με τον ίδιο τρόπο οποιοσδήποτε οπουδήποτε στον κόσμο.

Όπως έχουν δείξει πρόσφατα γεγονότα, μια



πλατφόρμα

δεν χρειάζεται να απαγορευτεί ή να καταργηθεί εντελώς για να συμβεί αυτός ο κατακερματισμός. Σε απόκριση στην προσπάθεια της Αυστραλίας να καταβάλει εκδότες, όταν το



Facebook

σταμάτησε να εμφανίζει συνδέσμους από ειδησεογραφικά sites με τους Αυστραλούς χρήστες του, οι χρήστες εκτός της χώρας δεν μπορούσαν επίσης να έχουν πρόσβαση σε περιεχόμενο αυστραλιανών ειδησεογραφικών sites. Η προσωρινή κίνηση αντιτίθεται στην ίδια την αρχή του Διαδικτύου που χρησιμεύει ως εργαλείο για την ελεύθερη ροή πληροφοριών παγκοσμίως.

Στην

Ινδία

, το



Twitter

, όταν προειδοποιήθηκε ότι ήταν «ευπρόσδεκτο να κάνει επιχειρήσεις», αλλά «πρέπει επίσης να σέβεται τους ινδικούς νόμους», αναζήτησε ένα μέσο με την παρακράτηση ορισμένων λογαριασμών που χρησιμοποιούσαν αυτά που η κυβέρνηση ονόμασε «εμπρηστικά και αβάσιμα» hashtags. Αυτοί οι λογαριασμοί δεν ήταν ορατοί εντός της χώρας, αλλά κάποιοι εκτός χώρας μπορούσαν να έχουν πρόσβαση σε αυτούς.

Είναι ένα πολύ διαφορετικό τοπίο από αυτό που επέτρεψε στις



τεχνολογικές εταιρείες

των



ΗΠΑ

να συσσωρεύουν τεράστιο πλούτο και δύναμη. Με εξαιρέσεις όπως η



Κίνα

και η Βόρεια Κορέα, το



Facebook

και οι συνεργάτες του κατάφεραν να κυκλοφορήσουν τα προϊόντα τους σε όλο τον κόσμο.

Η Daphne Keller, διευθύντρια προγράμματος για τη ρύθμιση της πλατφόρμας στο Κέντρο Πολιτικής Κυβερνοχώρου του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, δήλωσε στο CNN

Business

τα ακόλουθα:

«Αυτό που είναι νόμιμο στη Σουηδία δεν είναι νόμιμο στο Πακιστάν, και γι’αυτό πρέπει να βρούμε κάποιο τρόπο να το συνδυάσουμε με τον τρόπο που λειτουργεί το Διαδίκτυο. Το αποτέλεσμα είναι ότι είτε οι πλατφόρμες είτε οι κυβερνήσεις δημιουργούν βίαια γεωγραφικά εμπόδια, έτσι ώστε να βλέπουμε διαφορετικά πράγματα σε μια χώρα από ότι σε μια άλλη.»

Παρόλο που το



Facebook

δεν είναι η μόνη τεχνολογική εταιρεία στις κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο, είναι ίσως πιο εμβληματική από οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση της Silicon Valley για την υπόσχεση ενός



World Wide Web

που αντιτίθεται στους νόμους διαφόρων χωρών.

Πριν από πέντε χρόνια, ο CEO του



Facebook

,

Mark Zuckerberg

, ανέφερε τον στόχο του να προσεγγίσει 5 δισεκατομμύρια χρήστες, ή την πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού. Ήδη, η εταιρεία διαθέτει περισσότερους από 3 δισεκατομμύρια μηνιαίους ενεργούς χρήστες σε διάφορες



εφαρμογές

της, ως απόδειξη της ταχείας επέκτασής της σε όλο τον κόσμο.

Συγκεκριμένα, ο Zuckerberg είχε δηλώσει σε συνέντευξή του στο CNN το 2013 τα ακόλουθα:

«Θέλουμε να το κάνουμε έτσι ώστε οποιοσδήποτε, οπουδήποτε – ένα παιδί που μεγαλώνει στην αγροτική

Ινδία

που δεν είχε ποτέ υπολογιστή – να μπορεί να πάει σε ένα κατάστημα, να πάρει ένα τηλέφωνο, να συνδεθεί στο Διαδίκτυο και να αποκτήσει πρόσβαση σε όλα τα ίδια πράγματα που εσείς κι εγώ εκτιμούμε για το Διαδίκτυο.»

Ακόμη και στην



Κίνα

, όπου η διαδικτυακή συσκευή λογοκρισίας της κυβέρνησης, γνωστή ως το

“Μεγάλο Τείχος Προστασίας”

, έχει “κλειδώσει” τις δυτικές



τεχνολογικές εταιρείες

για δεκαετίες, το



Facebook

και η



Google

προσπάθησαν να κάνουν παραχωρήσεις, χωρίς ωστόσο ιδιαίτερη επιτυχία.

Τώρα, το



Facebook

στρέφεται σε ένα δοκιμασμένο playbook για τη βιομηχανία της τεχνολογίας: απειλεί να βγάλει τα προϊόντα του από τις αγορές ενόψει δυσμενούς ρύθμισης.

Επιπλέον, το 2014 η



Google

έκλεισε την υπηρεσία “



Google

News” στην Ισπανία αφού η χώρα πέρασε έναν παρόμοιο νόμο με αυτόν που σκέφτεται τώρα η



Αυστραλία

. Στην



Αυστραλία

, επίσης, απείλησε να αφαιρέσει τη μηχανή αναζήτησής της από τη χώρα βάσει του ίδιου νόμου για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, προτού τελικά υποχωρήσει και υπογράψει συμφωνίες με ορισμένους από τους κορυφαίους εκδότες της χώρας.

Αυτή τη φορά, τουλάχιστον, το playbook φάνηκε να λειτουργεί κάπως για το



Facebook

. Ωστόσο, υπάρχουν ενδείξεις ότι χώρες σε όλο τον κόσμο – συμπεριλαμβανομένων των



ΗΠΑ

– είναι πιο πρόθυμες να ακολουθήσουν τις ηγετικές τους δυνάμεις. Αυτές οι εταιρείες εξαρτώνται τελικά από τη συνεχή πρόσβαση δισεκατομμυρίων χρηστών σε όλο τον κόσμο και οι κυβερνήσεις έχουν δείξει ότι είναι πρόθυμες να διακόψουν αυτήν την πρόσβαση στο όνομα της προστασίας των πολιτών και της κυριαρχίας τους στο



World Wide Web

.

Ο Sinan Aral, καθηγητής στο MIT Sloan School of

Business

και συγγραφέας του «The Hype Machine: Πώς τα



social media

διαταράσσουν τις εκλογές μας, την οικονομία και την υγεία μας» ανέφερε τα εξής:

«Εταιρείες όπως το



Facebook

και η



Google

θα αντιμετωπίσουν μια ολισθηρή κλίση εάν αρχίσουν να βγαίνουν από κάθε αγορά που τους ζητά να πληρώσουν για τα νέα της, κάτι που θα “περιορίσει σοβαρά” το περιεχόμενο που μπορούν να προσφέρουν στην παγκόσμια βάση χρηστών τους. Έχουν έννομο συμφέρον να προσπαθήσουν να αναγκάσουν οποιαδήποτε αγορά να μην επιβάλει τέτοιου είδους κανονισμού, απειλώντας να αποσυρθούν. Η άλλη πλευρά βασικά λέει:” Εάν δεν πληρώνετε για το περιεχόμενο, δεν θα έχετε πρόσβαση στην αγορά των καταναλωτών μας ή στο περιεχόμενο αυτής της αγοράς”.»

Καθώς το



World Wide Web

διασπάται όλο και περισσότερο, οι παγκόσμιοι ρυθμιστές ενώνουν τις δυνάμεις τους.

Ο αγώνας για τις

ειδήσεις

στην



Αυστραλία

είναι ένα σχετικά μικρό μέρος της σύγκρουσης μεταξύ τεχνολογίας και κυβερνήσεων, η οποία επικεντρώνεται σε θέματα όπως η

λογοκρισία

, το απόρρητο και ο ανταγωνισμός. Ωστόσο, η ανταπόκριση στην κίνηση του



Facebook

στην



Αυστραλία

έδειξε ότι μια πιο διεθνής προσπάθεια για τον έλεγχο του Big Tech μπορεί να αυξάνει την δυναμική και, μαζί της, το δυναμικό για πρόσθετο σπάσιμο του τρόπου λειτουργίας των υπηρεσιών Διαδικτύου από τη μια χώρα στην άλλη.

Καθώς η κυβέρνησή του αντιμετώπισε το



Facebook

την περασμένη εβδομάδα, ο πρωθυπουργός της Αυστραλίας, Scott Morrison, εξέδωσε προειδοποίηση στον γίγαντα των



social media

αναφέροντας τα εξής:

«Αυτό που κάνετε εδώ μπορεί να σας βλάψει σε άλλες χώρες.»

Στις 23 Φεβρουαρίου, ο Morrison δήλωσε ότι η απόφαση του



Facebook

να αποκαταστήσει τις

ειδήσεις

ήταν “ευπρόσδεκτη”, προσθέτοντας ότι η κυβέρνηση παρέμεινε δεσμευμένη να προχωρήσει στη νομοθεσία της για να διασφαλίσει ότι “Αυστραλοί δημοσιογράφοι και ειδησεογραφικοί οργανισμοί αποζημιώνονται αρκετά για το περιεχόμενο που παράγουν”.

Επιπλέον, άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου και του Καναδά, εξετάζουν τώρα παρόμοια νομοθεσία κατά των



social media

εταιρειών, με πολλές από αυτές να μιλούν μάλιστα μεταξύ τους για το πώς να το κάνουν καλύτερα.

Τέλος, ο Aral τόνισε ότι εάν συνεχίσει να αυξάνεται ο κατακερματισμός του Διαδικτύου, οι συνέπειες θα μπορούσαν να είναι τρομερές. Σε περίπτωση που συμβεί αυτό, οι



social media

πλατφόρμες θα διαφέρουν από χώρα σε χώρα ή από αγορά σε αγορά και επομένως θα έχουμε ένα οικοσύστημα πληροφοριών εντελώς διχασμένο ή κατακερματισμένο. Πρόσθεσε ακόμη ότι θα έχουμε εντελώς διαφορετικά σύνολα πληροφοριών για τοπικά γεγονότα, για παγκόσμια γεγονότα και ίσως μια πολύ θρυμματισμένη κοσμοθεωρία της πραγματικότητας.