Τα σκουλήκια «πλύσης εγκεφάλου» λείπουν σημαντικό γονίδιο| Λαϊκή Επιστήμη

Βαθιά κάτω από τα πόδια μας

σχεδόν οπουδήποτε στον πλανήτη

υπάρχουν παρασιτικοί μακαρονάδες που μοιάζουν με μακαρόνια, γνωστοί ως σκουλήκια από τρίχες αλόγου ή νηματώδεις γόρδιους.

Αυτά τα ύπουλα, γλοιώδη όντα δεν έχουν τρία κύρια συστήματα: απεκκριτικό, κυκλοφορικό ή αναπνευστικό. Για να το αναπληρώσουν, εισβάλλουν σε γρύλους, ακρίδες και άλλα ασπόνδυλα, πατώντας στο νευρολογικό τους κύκλωμα και τελικά τους κάνουν πλύση εγκεφάλου. Μόλις μπει σε ένα σώμα, το ενήλικο σκουλήκι θα αναλάβει δράση ελέγχοντας τον ξενιστή του και αναγκάζοντάς τον να αναζητήσει ένα υδάτινο σώμα, ώστε τα σκουλήκια να μπορέσουν να βγουν και να ζευγαρώσουν.

[Related: Mind-controlling ‘zombie’ parasites are real.]

Αυτά τα πλάσματα μπορεί όχι απλώς να λείπουν κρίσιμα συστήματα για τη λειτουργία τους – αλλά κάτι στο DNA τους. Επιστήμονες από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Field και το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ ανέλυσαν την αλληλουχία του γονιδιώματος του σκουληκιού μαλλιών του γλυκού νερού

Acutogordius australiensis

και το σκουλήκι του αλμυρού νερού

Nectonema munidae

. Ανακάλυψαν ότι από αυτά τα ζώα έλειπαν γονίδια που κωδικοποιούσαν τις βλεφαρίδες — δομές που μοιάζουν με τρίχες που βρέθηκαν επάνω

σχεδόν όλα τα κύτταρα

σε ζώα και ανθρώπους.

Οι ερευνητές

δημοσίευσαν τα ευρήματά τους

σε

Τρέχουσα

Βιολογία


αυτο το μηνα.

«Αυτό που βρήκαμε, το οποίο ήταν πολύ περίεργο, ήταν ότι και τα δύο γονιδιώματα τριχοσκώληκα έλειπαν περίπου το 30 τοις εκατό από ένα σύνολο γονιδίων που αναμένεται να υπάρχουν σε όλες βασικά ομάδες ζώων», δήλωσε η Tauana Cunha, μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Μουσείο Field του Σικάγο και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.

Τα κολλοειδή είναι τα ασαφή νήματα που μοιάζουν με τρίχες που βρίσκονται στα ευκαρυωτικά κύτταρα και βοηθούν στη μετακίνηση υγρών, υπολειμμάτων και άλλων υλικών από το ένα μέρος στο άλλο. «Τα ζώα χρησιμοποιούν βλεφαρίδες για να κινηθούν, για να καθαρίσουν τα κύτταρά τους, ως αισθητήρες (υπάρχουν βλεφαρίδες στα μάτια και τα αυτιά σας, για παράδειγμα), στα σπερματοζωάρια. Τα σφουγγάρια χρησιμοποιούν αυτές τις δομές για να μετακινήσουν νερό και να τραφούν, εμείς τις χρησιμοποιούμε για πολλά πράγματα», λέει ο συν-συγγραφέας Bruno de Medeiros, επιστημονικός συνεργάτης στο Μουσείο Συγκριτικής Ζωολογίας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και βοηθός επιμελητής εντόμων στο Field Museum. «Είναι τρελό ένα ζώο να χάνει βλεφαρίδες και μαστίγια, αφού φαίνονται τόσο χρήσιμα και τόσο μπλεγμένα στη φυσική ιστορία ενός ζώου».

Η γενεαλογία των τριχοσκωλήκων έχει ιστορικά υπομελετηθεί. Οι ειδικοί στα μαλλιά είναι περιορισμένοι και η εμβάθυνση στο γονιδίωμά τους είναι μια δαπανηρή και ασυνήθιστη διαδικασία. Όμως, αυτά τα ευρήματα ανοίγουν μια νέα σειρά ερωτημάτων σχετικά με το ποια άλλα πλάσματα μπορεί να έχουν χάσει «μια τέτοια θεμελιώδη δομή σε επίπεδο κυττάρου όπως οι βλεφαρίδες», λέει ο Μεντέριος.

«Έτσι, αυτή η κύρια γενεαλογία ζώων είχε παραμεληθεί μέχρι στιγμής. Υπάρχουν κι άλλοι, ακόμα. Σίγουρα δεν έχουμε ακόμη α

σαφή εικόνα του γονιδιώματος

όλων των ζώων», λέει ο Μεδέριος.

[Related: How a peculiar parasitic plant relies on a rare Japanese rabbit.]

Ενώ οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να ζουν με τον φόβο ενός σκουληκιού που ελέγχει το μυαλό, το να γνωρίζουμε πώς λειτουργούν αυτά τα παράσιτα είναι ζωτικής σημασίας για την προστασία του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης υγείας. Για παράδειγμα, τα είδη αλμυρού νερού που ελήφθησαν δείγμα βρέθηκαν σε αστακό βαθέων υδάτων, ο οποίος μπορεί να αλιευθεί για ανθρώπινη κατανάλωση. Άλλα αρθρόποδα γονιμοποιούν τις καλλιέργειες ή χρησιμοποιούνται ακόμη και σε πρώτες ύλες ή σε πειραματικές ανθρώπινες τροφές.

«Εάν συνεχιστεί η τάση να χρησιμοποιούμε γρύλους ως τροφή και αρχίσουμε να κάνουμε μαζική παραγωγή γρύλων, σίγουρα θέλουμε να γνωρίζουμε τα πιθανά παράσιτα και πώς να τα αντιμετωπίσουμε, στα οποία περιλαμβάνονται και τα σκουλήκια τρίχας», λέει ο Μεντέριος.