Aliens: Dark Descent | Review
Το
Aliens
: Dark Descent μας έρχεται από την Tindalos Interactive, ένα γαλλικό στούντιο το οποίο άκουγα πρώτη φορά και εν τέλει έχει ιδρυθεί από το 2010 και έχει κυκλοφορήσει ακόμα ένα παιχνίδι (Battlefield Armada 2). Ναι, πάντα σε παιχνίδια από γνωστά franchises του σινεμά κοιτάω ποιο στούντιο είναι από πίσω γιατί αυτό από μόνο του λέει πολλά. Εδώ το άγνωστο με τρόμαξε, παρά τα καλά trailers που είχαν κυκλοφορήσει. Τελικά, οι φόβοι μου ακυρώθηκαν τελείως, καθώς το Aliens: Dark Descent είναι ένα καθόλα αξιόλογο παιχνίδι τακτικής και στρατηγικής αλλά και ένα από τα καλύτερα Aliens παιχνίδια που κυκλοφόρησαν ποτέ.
Το Aliens: Dark Descent μας βάζει στο ρόλο της deputy administer Maeko Hayes, μιας υψηλά ιστάμενης της εταιρείας Weyland-Yutani, η οποία μετά από ένα καταστροφικό συμβάν στο σκάφος τους με ένα Xenomorph , βρίσκεται αποκλεισμένη μαζί με άλλους marines στην επιφάνεια του πλανήτη Lethe, ενώ ταυτόχρονα ένα οπλικό σύστημα δορυφόρων καταστρέφει όποιον επιχειρήσει να μπει ή να βγει από την ακτίνα του πλανήτη. Έτσι καταλήγουμε περισσότερο στο στρατηγικό κομμάτι της επιχείρησης, τόσο της διάσωσης εγκλωβισμένων στις αποικίες του πλανήτη που πλέον έχει μολυνθεί από τα Xenomorphs , όσο και της επισκευής του αεροσκάφους μας και την κατάργησης λειτουργίας του οπλικού συστήματος Cerberus.
Το Aliens: Dark Descent είναι μια μίξη ειδών παιχνιδιού που μοιάζουν οικεία αλλά ταυτόχρονα φρέσκα. Τα επίπεδα
gameplay
είναι δύο, ένα της στρατηγικής όπου κάνετε deploy της ομάδα σας από marines, επιλέγοντας ποιους και με τι οπλισμό και ιδιότητες και μετά στο action κομμάτι, όπου ελέγχετε την ομάδα σας real
time
στο έδαφος και προσπαθείτε να καταφέρετε τα objectives σας χωρίς να σας σκοτώσουν τα Aliens. Αν και από τα trailers το μυαλό μου πήγαινε κατευθείαν στα XCOM παιχνίδια, τελικά το Aliens: Dark Descent είναι λιγότερο απαιτητικό στο στρατηγικό κομμάτι, καθώς διαχειρίζεστε μόνο τους marines χωρίς τίποτα άλλο από τη βάση σας, ενώ στο gameplay μοιάζουν λίγο περισσότερο αλλά με real time δράση, απαίτηση μελέτης και στρατηγικής και φυσικά αυξημένη δυσκολία σε συνδυασμό με οριστικό θάνατο μελών της ομάδας σας.
Το τελευταίο είναι ένα εξαιρετικό χαρακτηριστικό του παιχνιδιού, που απορροφά τον παίκτη και τον δένει με τα πρόσωπα της ομάδας του. Οι χάρτες στους οποίους κινείστε είναι συνήθως σκοτεινοί , με fog of war, γεμάτοι νεκρούς, αίματα και καταστροφές. Η ατμόσφαιρα, η ένταση και η κλειστοφοβία είναι στημένα εξαιρετικά και είναι από τα δυνατά σημεία του παιχνιδιού, παρέα με ένα πολύ καλό σχεδιασμό ήχου, μουσικής και sound effects. Η απόδοση του παιχνιδιού είναι επίσης εξαιρετική με 4Κ/60fps στο Quality Mode, με τα γραφικά του βέβαια να είναι όμορφα αλλά όχι κάτι το ιδιαίτερα απαιτητικό.
Όλα αυτά εντείνονται όταν έρχεστε αντιμέτωποι με τα Xenomorphs, όπου η ένταση χτυπάει κόκκινο και απαιτούνται αντανακλαστικά. Οι Marines θα αρχίσουν να πυροβολούν αυτόματα, ενώ εσείς μπορείτε να μπείτε σε slow down mode ή pause για να επιλέξετε abilities που θα χρησιμοποιήσετε όπως shotguns, grenades, machine gun turrets και άλλα, που θα σας βοηθήσουν ελαφρώς μπας και προλάβετε να ξεφύγετε. Υπάρχουν και άλλα gadget στη διάθεση σας για να προλάβετε τέτοιες καταστάσεις, όπως το ηχητικό ραντάρ, το οποίο μπορείτε να υπερφορτώσετε κιόλας για να τραβήξετε αλλού την προσοχή, ή να ηλεκτροκολλήσετε πόρτες ώστε να νιώσετε ασφάλεια, να πάρετε μια ανάσα και να πέσουν τα επίπεδα στρες της ομάδας σας. Μιας ομάδας όπου κάθε μέλος μπορεί να πέσει είτε να τραυματιστεί και να το πάρουν στη φωλιά τους τα Aliens, είτε να πέσει σε κώμα (μπορεί να επανέλθει με healing) ή απλά να πεθάνει οριστικά. Όλο αυτό το ψυχολογικό του παιχνιδιού είναι κανονικά μέρος του gameplay , που θα σας αναγκάσει να διαχειριστείτε στη βάση σας τους στρατιώτες σας, να τους αφήνετε να επανέλθουν, να στέλνετε νέους στις μάχες ώστε να αποκτήσουν εμπειρία, να βρίσκετε χώρους να να πέσουν τα επίπεδα στρες τους και γενικά να διαχειρίζεστε το έμψυχο υλικό σας αλλά και τον ψυχισμό τους. Έτσι και αλλιώς δίνετε μια χαμένη μάχη που απλά κοιτάτε να προλάβετε να κάνετε ότι μπορείτε προκειμένου να φύγετε από την επιφάνεια του πλανήτη.
Η Tindalos Interactive έκανε μια πρωτοφανής εκπληκτική δουλειά για ένα τέτοιο μικρό στούντιο με μόλις 2 παιχνίδια μαζί με το Aliens: Dark Descent στο ενεργητικό του. Το παιχνίδι είναι ξεκάθαρα ένα προϊόν αγάπης και προσπάθειας, με μια αυθεντική ιστορία, ταυτόχρονα πιστό στην απεικόνιση του franchise, με μια εκπληκτική ατμόσφαιρα που περνάει στον παίκτη την απόγνωση και τον τρόμο. Το gameplay του είναι απαιτητικό, εθιστικό και φρέσκο, προσφέροντας ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του Aliens franchise, η μεταφορά του και η απόδοση στο PS5 είναι φανταστική, με τα μικρά θέματα στο UI ή τα ελάχιστα bugs να μην είναι σε θέση να σας χαλάσουν την εμπειρία. Οι fans του franchise ή του είδους προτιμήστε το με κλειστά μάτια.
Aliens: Dark Descent |
Review
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ:
Το Aliens: Dark Descent είναι, απρόσμενα, ένα από τα καλύτερα Aliens παιχνίδια, φρέσκο και εθιστικό με μια ατμόσφαιρα που κόβεται με μαχαίρι και πιστό στις ρίζες του franchise. Οι fans μην το χάσετε με τίποτα.
ΘΕΤΙΚΑ
Φανταστική ατμόσφαιρα, πιστό στο franchise με μια original ιστορία
Εθιστικό, απαιτητικό και φρέσκο gameplay στρατηγικής
Άριστη απόδοση 4Κ/60fps στο PS5, καλή μεταφορά του UI στις κονσόλες
ΑΡΝΗΤΙΚΑ
Λίγα bugs
