Payday 3 | Review – PSaddict.gr
Η τεράσ
τι
α πρωτοτυπία του Payday, η προσομοίωση μίας ληστείας επιπέδου Hollywood, είναι κάτι που κάνει το παιχνίδι να ξεχωρίζει από τον ανταγωνισμό. Το Payday: The Heist έβαλε τα θεμέλια για κάτι καλό με το Payday 2 να ανεβαίνει πολλά επίπεδα και να γίνεται ένας από τους καλύτερους co-op τίτλους . Η συνεχόμενη υποστήριξη από το studio και τα 63 DLC!!!, έκαναν το παιχνίδι να βρίσκεται ψηλά στη λίστα με τους περισσότερους παίκτες στο steam. 10 χρόνια μετά, το
Payday 3
κυκλοφορεί σχεδόν αθόρυβα και με μικρές αλλά σημαντικές βελτιώσεις πάει να κάνει το επόμενο βήμα, με τρανταχτά στραβoπατήματα στη πορεία.
Ως προς την ιστορία,
το παιχνίδι φαίνεται να κάνει ένα soft-reboot
. Η χαρακτηριστική τετράδα των Dallas, Chains, Hoxton και Wolf επιστρέφει από τη “σύνταξη”, καθώς ένας μυστήριος εχθρός τους παγώνει τους λογαριασμούς τους και τους κάνει να επιστρέψουν στις ληστείες. Η παρουσίαση της ιστορίας γίνεται φτωχά μέσω slides και χωρίς να ξεφεύγει από τα κλασσικά κλισέ και τις προδοσίες. Γιατί το στούντιο αποφάσισε να εξιστορήσει την ιστορία με αυτό το τρόπο δεν έχω καταλάβει ακόμα. Στο Payday 2 υπήρχε ολόκληρο web series με live action ηθοποιούς με δυνατά ονόματα, όπως ο
Giancarlo Esposito.
Αλλά ας πάμε στο ζουμί της υπόθεσης που είναι το gameplay. Όσοι έχουν παίξει το προηγούμενο τίτλο της σειράς θα νομίζουν αρχικά ότι παίζουν το ίδιο παιχνίδι. Βέβαια, υπάρχουν σημαντικές αλλαγές όπως το ότι πλέον δίνεται μεγαλύτερη έμφαση στο stealth.
Τα περισ
σότερα heists μπορούμε να τα ολοκληρώσουμε αθόρυβα
, χωρίς να χρειαστεί να χρησιμοποιήσουμε τα όπλα μας. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν μπορούμε, αν πάει κάτι στραβά, να αρχίσουμε να πυροβολούμε κατά ριπάς στους αστυνομικούς που μας έρχονται κατά ορδές. Επίσης, πρέπει να αναφέρω ότι πλέον είναι λίγο πιο εύκολο το stealth καθώς οι εχθροί δεν βγάζουν όπλο από την αρχή, αλλά πρώτα προειδοποιούν έως τρεις φορές.
Αλλαγές έχουν γίνει και με τους hostages, όπου μπορούμε να τους ανταλλάσσουμε για περισσότερο χρόνο μέχρι την επίθεση ή για εφόδια.
Δεν μιλάμε για τους πιο έξυπνους NPC
καθώς υπάρχουν ελευθερίες στο τρόπο που καταλαβαίνουν τον κόσμο γύρω τους. Για παράδειγμα, αν ένας NPC μας δει με βαλίτσες να βγαίνουμε από μία τράπεζα, δεν αντιδρά κάπως. Αλλά στη τελική ξέρουμε ότι έχουμε να κάνουμε με ένα τίτλο που ξεχωρίζει επειδή δεν είναι ρεαλιστικός simulator ληστείας, αλλά μία ληστεία τύπου Casa de Papel.
Δεν ξέρω αν υπάρχει εκεί έξω παιχνίδι που να με κάνει να συνεργάζομαι έτσι με τους φίλους μου. Η μαγεία του να κάνεις ένα πλάνο για το πως θα βγάλεις μία ληστεία, το λάθος που θα γίνει αναπόφευκτα και θα αναγκαστείς να κάνεις ένα restart ή να το υποστείς και να συνεχίσεις loud τη ληστεία, δεν το έχω ζήσει με άλλο παιχνίδι.
Η ικανοποίηση ενός stealth run δεν την έχω ζήσει σε άλλο game και το Payday 3 συνεχίζει να το κάνει καλά
. Και εδώ ερχόμαστε να πούμε το προφανές. Το Payday 3 για να το απολαύσετε θα πρέπει να το παίξετε με φίλους σας. Αν και προσπάθησα να παίξω και με άλλους αλλά και με το A.I. και στις 2 περιπτώσεις απογοητεύτηκα με το αποτέλεσμα. Για κάποιο παράλογο λόγο,
το στούντιο αποφάσισε να κυκλοφορήσει το παιχνίδι χωρίς voice chat
, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει επικοινωνία με τους άλλους παίκτες.
Οι αποστολές του παιχνιδιού, αν και 8 στο σύνολό τους, έχουν δημιουργηθεί με μεράκι από τους δημιουργούς
. Στο δρόμο μας για για να ξεσκεπάσουμε τον “κακό”, θα ολοκληρώσουμε δουλειές από μικρές τράπεζες και κοσμηματοπωλεία μέχρι πινακοθήκες και penthhouses. Μέσα στις αποστολές υπάρχουν και μικρότερα tasks για extra εισόδημα εκτός από το βασική αποστολή. Και εδώ δεν είναι τεράστιες οι αλλαγές, με μοναδική την προσθήκη του μηχανισμού lockpick. Όλα τα υπόλοιπα είναι αλλαγμένα επιφανειακά κυρίως, όπως για παράδειγμα αντί να κλέψουμε κάποιο διαμάντι, υπάρχει ληστεία όπου κλέβουμε ένα δίσκο με λογαριασμό με
cryptocurrencies
.
Η
μουσική
του παιχνιδιού, αν και δε φτάνει τα επίπεδα του 2, συνεχίζει να είναι καταπληκτική
. Στο πρώτο πλάνο της ληστείας η μουσική αν και πιο χαλαρή, δημιουργεί ένα αίσθημα αγωνίας. Αλλά το αποκορύφωμα γίνεται όταν η ληστεία πάει στραβά και ξεκινάει ένα χάος. Ο οργανωτής να μας φωνάζει να κλέψουμε ότι μπορούμε και να φύγουμε, το objective να αλλάζει ξαφνικά, η διαχείριση των hostages. Όλα λειτουργούν μαεστρικά στο σύνολό τους.
Όλα καλά μέχρι εδώ, όμως το launch του παιχνιδιού επισκιάζεται από πολλά και σοβαρά ζητήματα.
Το μεγαλύτερο και σημαντικότερο πρόβλημα είναι του always-online και η κατάσταση των server.
Τις πρώτες μέρες δεν μπορούσα να μπω ούτε με τη παρέα μου και όταν τελικά βρίσκαμε, μας έκανε disconnect στη μέση της ληστείας. Σίγουρα έπαιξε ρόλο και η προσθήκη του παιχνιδιού στο gamepass, ακόμη κι έτσι όμως η κατάσταση του τίτλου είναι αδικαιολόγητη και δικαίως η κοινότητα δηλώνει εξαγριωμένη. Η εταιρεία έφτασε στο σημείο να σκέφτεται να βάλει και offline-mode, αν και ίσως πλέον να είναι αργά.
Φτάνοντας στο τέλος του review θα ήθελα να εκφράσω τους προβληματισμούς μου για το παιχνίδι.
Αν και οι βάσεις του είναι καλές, δεν προσφέρει το αναμενόμενο άλμα σε σύγκριση με το 2.
Πιο πολύ θα το περιέγραφα σαν Payday 2.5. Επίσης, το περιεχόμενο αυτή τη στιγμή είναι μικρό και θα προστεθεί στο μέλλον όπως και με το προηγούμενο παιχνίδι μέσω DLC, καθώς έχουμε και ένα roadmap για τις προσθήκες. Και αναρωτιέμαι εγώ, πως να προτείνω το παιχνίδι σε κάποιον όταν γνωρίζω ότι το παιχνίδι σε 2 χρόνια θα έχει αλλάξει δραματικά (μάλλον) όπως έγινε και με το 2.
Αυτή τη στιγμή το Payday 2 κατακλύζεται από άπλετο περιεχόμενο, καλύτερα μενού, καλύτερο progression system, πολλούς operators, 66(!!!) heists και πολλά collaboration με άλλα franchises (goat simulator, John Wick, Hotline Miami). Θεωρώ πως έχασαν μεγάλη ευκαιρία να προσθέσουν και ληστείες από σειρές όπως το La Casa se Papel ή και από το προηγούμενο παιχνίδι σαν flashbacks. Βέβαια υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να δούμε πολλά στο μέλλον αλλά τα περισσότερα θα είναι επί πληρωμή με 10αδες διαφορετικά DLC.
Και με τη κατακραυγή του κόσμου τις πρώτες μέρες έχει δύσκολο δρόμο μπροστά του.
Εν κατακλείδι, αν μπορούσα να χαρακτηρίσω το Payday 3 με μία έκφραση θα ήταν “ένα βήμα μπροστά, δύο βήματα πίσω”. Όσοι λατρέψατε τα προηγούμενα παιχνίδια, θα σας αρέσει και αυτό. Το παιχνίδι φαίνεται ότι βγήκε νωρίτερα απ’ ότι θα έπρεπε και το υλικό που προσφέρει είναι λίγο, με την επαναληψιμότητα των ίδιων heists να κουράζουν. Η τραγική κατάσταση των servers και η επιλογή του always online σίγουρα δεν βοηθά καθόλου στη διατήρηση της υπομονής των παικτών.
Οι αλλαγές αν και μικρές, είναι ουσιαστικές και μόνο το μέλλον μπορεί να δείξει που μπορεί να φτάσει. Αρκεί να μην έχει “χαθεί το τρένο” έως τότε.
Ο κωδικός μας παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ:
Εν κατακλείδι, αν μπορούσα να χαρακτηρίσω το Payday 3 με μία έκφραση θα ήταν “ένα βήμα μπροστά, δύο βήματα πίσω”. Όσοι λατρέψατε τα προηγούμενα παιχνίδια, θα σας αρέσει και αυτό. Το παιχνίδι φαίνεται ότι βγήκε νωρίτερα απ’ ότι θα έπρεπε και το υλικό που προσφέρει είναι λίγο, με την επαναληψιμότητα των ίδιων heists να κουράζουν. Η τραγική κατάσταση των servers και η επιλογή του always online σίγουρα δεν βοηθά καθόλου στη διατήρηση της υπομονής των παικτών. Οι αλλαγές αν και μικρές, είναι ουσιαστικές και μόνο το μέλλον μπορεί να δείξει που μπορεί να φτάσει. Αρκεί να μην έχει “χαθεί το τρένο” έως τότε.
ΘΕΤΙΚΑ
Βελτιωμένος τεχνικός τομέας που θα γίνει καλύτερος με την μετάβαση σε Unreal Engine 5
Μεγαλύτερη έμφαση στο stealth και στην προσεκτική προσέγγιση των αποστολών
Ποικιλία από τοποθεσίες και καλοσχεδιασμένα heists
Η αίσθηση χολιγουντιανής ταινίας που βγάζει η ατμόσφαιρα του παιχνιδιού
ΑΡΝΗΤΙΚΑ
Οι προβληματικοί σέρβερ και το μικρό περιεχόμενο που προσφέρει ο τίτλος
Κακό Α.Ι. και μηδαμινές αλλαγές στη συμπεριφορά των αστυνομικών και των πολιτών
Κακό progression system και αφαίρεση του crime.net
Έλλειψη voice chat κάνοντας το παιχνίδι να είναι fun μόνο με φίλους